El calzao de madera era el zapato habitual del labrador. A súa fabricación requería úa técnica precisa que desenvolvían os galocheiros, artesanos especialistas nel oficio. Forman parte dos sous tarecos el banco de traballo, a brosa, as axolas planas e de copa, os tarabelos, as gubias e legras ou el raseiro, úa cuitela larga con dous mangos que s’usaba pa desbastar a superficie esterna das pezas.
El núcleo da colección de madreñas, galochas e zocas que s’amostra ingresóula nel Museo en 1988 D. Alfonso Fernández Canteli, autor del estudio monográfico La madreña: tipología y distribución en el norte español, publicao en 1987, qu’a súa clasificación constituye a referencia seguida na esposición. As pezas proceden d’Asturias, Galicia, Lión, Cantabria y en menor medida d’outras rexóis da Península Ibérica y Europa. Tan estensa como a súa implantación xeográfica son os muitos modelos e versióis de calzaos que se fabricaban en madera, con variacióis qu’afectan á súa denominación, morfoloxía, acabaos e decoración.
